بزرگی می گفت ، فرزندان ما در کودکی بال مگسی را می کنند

   و ما به راحتی از آن می گذریم. در نوجوانی سنگ به پای سگ می زنند ودر جوانی با تفنگ پر ،جنبنده ای را هدف قرار

  می دهند . در حالی که در همان حرکت نخست می شد جلوی آنها گرفت . ما ایرانی ها زمینه های فرهنگی و نیز مذهبی جلو گیری از خشونت نسبت به جانوران را در ذهن و جان ودل خود داریم.

پیرتران گواهند بر این زمین ها که ما داشتیم،

وبه ایشان بخشیدیم که نانی بخورند،

امروز گردن می کشند که از پدر داشته اند؟؟؟

( سیاوش کشون "بهرام بیضایی")

انجمن بی نمایش خلخال طی سالهای اخیر، به دلیل فرود های بیش از حد ( که تقریبا بی فراز بوده) به قدری رنجور و فرسوده شده که حالا کوچکترین اشتباهی می تواند مقوله ای برای تخریب و فرو پاشی آن باشد . به نظر می رسد در این سالها این آقایان دست از پا درازتر که عنوان هیئت ..... را یدک می کشند دچار کمبود دو مقوله شده اند : در واقع نه نگاهی کار آمد و مدیریتی وجود داشته و نه بستری که این امررا در دل خود پرورش دهد.

گذشته از این ، هر وقت فردی خواست که کاری بکند ، کار شکنی و کار نا بلدی ها شرایط را به سمت سکون و سکوت پیش برده است .

در حال حاضر این انجمن دچار 2 مشکل اساسی است : یکی مدیریت و دیگر اعضاء هیئت ..... ؟؟؟.

در خصوص مدیریت باید اذعان داشت که حضور نگاه مدیریتی قوی می تواند حوزه مشکلاتی نظیر ساماندهی گروهای نمایشی و ضعف تکنیکی حاکم در داخل اعضاء فعلی انجمن.... را مرتفع کند و دومی هم این آغایان هستند که کارهای تعزیه ، خیابانی ،درام ،  و.... را بدون هیچ سواد تئاتری به خورد مردم بی گناه می دهند .

انشاء الله که خداوند از سر تقصیر این هیئت سراپا تقصیر بگذرد.

ضرورت تغییر و تحول در انجمن بی نمایش خلخال ،برنامه ها،کلاسهای آموزشی،

جذب و عضویت ،واز همه مهمتر تشکیل گروه های نمایشی و نظارت برگروها و... موضوعی است که اخیرا از سوی صاحب نظران و کهنه سواران این هنر در خلخال

بر آن تاکید می شود. این تاکید از یک سو نشان از نا کارکردهای فعلی انجمن بی نمایش خلخال که اعضاء هیئت...... آن و بی تعادلی مدیریتی و عدم توفیق آن در آموزش صحیح وتربیت اعضاء جدید دارد واز سوی دیگر ،همگامی با تحولات 

جدید علمی و آموزشی روز تئاتر و مقتضیات زمان و مکان را گوشزد می کند.

چاره ای باید اندیشید.

تئاترخیابانی ،تئاتر متعهد و روشنگر است که معمولا به مسایل اجتماعی روز می پردازد تئاتری است در شرح و بیان مسایل نمایشی از زندگی صنعتی قرن بیستم و اوضاع و احوال پیچیده اجتماعی آن ،مهم ترین وظیفه

این نوع نمایش ،ایجاد پل ارتباطی بین بازیگر و تماشاگر و در عین حال ایجاد شکل های جدید برای ارتباط بین جامعه و واقعیت های اجتماعی است.

این نوع نمایش را از دو جنبه متفاوت می توان بررسی کرد : از یکسو به خصلت های موجود در طبیعت انسانی می پردازد وبا تصویراین ویژگی ها

در بالا بردن کیفیت های انسانی در وجود آدمی تاثیر به سزایی می گذارد و ازاین طریق می توان طیف گسترده ای از تماشاگران را که به طور معمول به سالن های نمایش نمی روند ،به شناختی نسبی از ارزشها و غنای موجود

در طبیعت انسا نی شان نزدیک کرد. از سوی دیگر با تاثیری که از طریق

لمس ادراک عاطفی آنان بر ادراک منطقی شان می گذارد ، در بالا بردن

سطح فکری و فرهنگی شان ،عاملی موثر به شمار می آید.

تفاوت اصلی تئاتر خیابانی و تئاتر دراماتیک در این است که تئاتر دراماتیک بدون آنکه سعی در ترویج و تبلیغ برای فکری خاص داشته باشد،

سعی در تشدید واقعیت ارائه شده دارد و تا نقطه اوج ، آن واقعیت را بسط می دهد تا جایی که بتواند تماشاگر را به برداشت یا دریافتی عمیق از آن واقعیت برساند. اما تئاتر خیابانی با هدف تبلیغ و ترویج سعی می کند تماشاگر را در مسیر اید ئولوژی خاصی حرکت دهد و با تهییج و بر انگیختن وی ،زمینه شناخت و درک او را از عوامل متضاد حاکم بر واقعیت، به وجود آورد و در نتیجه امکان رویارویی تحلیلی مخاطب را با پدیده مورد بحث فراهم کند.(کتاب :تئاتر خیابانی – نوشته فریندخت زاهدی)

انجمن بی نمایش خلخال ،

جایی همین نزدیکیها ،جایی که همیشه اصل حاشیه است و حاشیه اصل.

تئاتر یعنی ، رسیدن به یک اعتماد جمعی ، ویک احترام حرفه ایی

یعنی که به عقاید دیگران احترام بگذاریم واز اعتقادات خود به شیوه درست و منطقی دفاع کنیم

با از بین بردن سوء نیست ها. (پیتر بروک )

هنر نمایش ،مبتنی بر خواستگا ههای جمعی و گروهی است ،تصادفی نیست که اشخاص در هنر

گرد هم می آیند، این از آن رو است که گروهی مشتاقند تجربیا تشان را با همکاران هنر مند خویش در میان بگذارند ، هر فرد به علت دارا بودن امکانات خاص خود و اثری که بر روی پیشبردنمایش دارد دارای حضور با اهمیتی در تئاتر است و هر گاه این فرد به افراد تبدیل شود

با ا لطبع این امکانات و توانایی در ا لقا ءو انتقال افزایش می یابد ، اصل بر این است که همه

اعضا ء آماده و راضی باشند.

اما در این نزدیکیها حاشیه است که غوغا می کند .

تئاتر فضیلتی است که ازخُلق الهی نشات می گیرد و پایه کمال معنوی

نیز فضایل است ، بنابر این تا هنرمند صاحب فضایل الهی نباشد نمی تواند

هنر با فضیلت خلق کند.

مطمئن ترین و آسان ترین راه که می توان مبادی الهی را جلوه گر ساخت

هنر است.

هنر (تئاتر) مقدس طولی و هدایت کننده است ،از آنجا که هنرمند از

هنرش جدا نیست وبا ذات او در ارتباط است ، لذا این که هنرمند، در بطن جسمانی و نفسانی خود باشد یا در بطن روحانی ، قطعا هنر او هم تحت تاثیرآن وتجلی روح او خواهد بود.